Titel: C'est Arrivé Près De Chez Vous
AKA Titel: Man Bites Dog, It Happened In Your Neighborhood,
Auteur:Sander
Genre: Horror
Subgenre[?]: Mockumentary
Regisseur: Rémy Belvaux
Acteurs: Benoît Poelvoorde, Jacqueline Poelvoorde-Pappaert,
Land van Herkomst: België
Jaar van uitgave:1992
Speelduur: 95 minuten
Cijfer: 8
“C'est Arrive Pres de Chez Vous” is een film waar ik al eerder een recensie van had gelezen op Top Of The Flops. Toen ook een collega van me (Tim, die sinds een half jaar op de film academie zit) met de bovenstaande titel aankwam. En me vertelde dat hij hem op school had gezien en dat het een geweldige film was. Raakte ik erg nieuwsgierig. Tim vertelde me dat hij de film besteld had en dat we hem de week er op zouden kijken. Toen ik de film bekeken had en Rob de recensie met zijn vertrek mee had genomen, vond ik dat ik die recensie moest herschrijven. En de film meer eer aan moest doen dan dat hij eerder bij Top Of The Flops kreeg.
“C'est Arrive Pres de Chez Vous”, of zoals de engelse titel luid. “Man Bites Dog: It Happened in Your Neighborhood”. Is een film van “Rémy Belvaux”. “Remy Belvaux” is een behoorlijk onbekende naam in de film wereld. En dat komt omdat hij nog maar net begonnen is. Want in 1992 op 26 jarige leeftijd leverde hij zijn afstudeer project in voor de film academie. Hij studeerde af met “C'est Arrive Pres de Chez Vous”.
Als je de film hebt gezien zul je moeten toegeven, dat dit een prestatie is die je meestal niet uit de handen van iemand die afstudeert ziet komen. Want vooral het script en de opbouw van de personages, en het geheel is iets wat je zelden ziet. Goed ik zal het even toelichten.
In de film volgen we namelijk Ben; en Ben is een seriemoordenaar. En daarmee verdient hij dus zijn geld. Hij ziet het als een eerlijke manier van zaken doen. Waar we Ben ontmoeten word hij al gefilmd door een groep documentaire makers. En je voelt het al aankomen. De hele film word dus gefilmd vanuit het perspectief van de camera man. Een manier van filmen die vandaag de dag lang niet zo bijzonder meer is als 14 jaar geleden. Maar door de charmes die aan de hoofdrol zijn toegewezen krijgt dat aspect een net iets andere wending. Nu is Ben namelijk zo’n ontzettend intrigerend karakter dat je hem af en toe begint te geloven. En dat heeft het gevolg dat er een twijfeling door je heen gaat. Van hè, dat zou wel eens echt kunnen zijn. En net op het moment dat je dat gevoel beleeft krijg je een enorme reeks afslachtingen voor de kiezen. Die daardoor extra rouw op je dak vallen.
Misschien vraag je, je af wat Ben dan zo intrigerend maakt. Nou dat kan ik eigenlijk redelijk simpel uitleggen. Ben is namelijk iemand die veel nadenkt over het leven. En zijn eigen toch wel wat nihilistische gedachten overal over uitstort. Daardoor heeft Ben over vrijwel alles een uitgesproken mening. Die hij dan weer op de meest onverwachte momenten naar voren haalt. Zo verklaart hij waarom hij alleen maar normale mensen met een net iets minder dan modaal inkomen vermoord. Hij geeft er een politiek klankje aan en zegt. “Ik pak alleen maar de kleine garnalen,” zegt Ben. “Daar kijkt niemand naar om. Vermoord een walvis en je hebt meteen Greenpeace en Jacques Cousteau achter je aan. Maar als je een school sardientjes afmaakt, komen ze je helpen inblikken.”
En alsof dat nog niet genoeg is. Is Ben ook nog dichter, en voor van allerlei zaken heeft hij ook gedichtjes geschreven. Die hij op misschien nog wel meer bizarre momenten op draagt.
Ik denk dat je nu wel iets beter begrijpt, waarom ik het concept van “C'est Arrive Pres de Chez Vous”zo geweldig vind.
Wat je vaak ziet bij mockumentares is dat de filmkwaliteit minder is dan die van de doorsnee film. En het leuke van mockumentares vind ik dan ook dat de tekortkomingen van beeldkwaliteit de sfeer juist versterken. Een klein voorbeeldje van wat ik bedoel.
In een bepaalde scène verliest Ben zijn armband in een grote fabriekshal. En hij wil dat iedereen hem helpt zoeken. Dus ook de geluidsman gaat op zoek. En de cameraman zoek ergens anders. De cameraman staat naast ben op dat moment. En je ziet Ben van heel dichtbij schreeuwen om instructies te geven. Terwijl de geluidsman beneden staat en daar dus het geluid opvangt. Met als gevolg dat je het geluid van heel ver hoort komen. Hierdoor word de film nog geloofwaardiger en de beeld beperking alleen maar meer acceptabel.
Hmmn misschien is dit het moment waarop ik maar moet zeggen ga de film maar kijken want ik ben bang dat ik anders misschien nog wel wat meer spannende komische verassingen verklap.
Mijn conclusie voor “C'est Arrive Pres de Chez Vous” liegt er niet om. Ik vind dit een van de beste films die ik in tijden heb gezien. De film is spottend met de media-mania die we vandaag de dag beleven, dolkomisch op een gitzwarte manier door toevoegingen van kleine politieke en religieuze grapjes. Maar aan de andere kant ook meeslepend en confronterend.
In mijn optiek kan ik niets anders zeggen dan dat dit de film is die je gezien moet hebben als je van cultfilms houd.




