Titel: Bin-Jip
AKA Titel: 3-Tron
Auteur:Denis
Genre: Drama
Subgenre[?]: Art
Regisseur: Kim Ki-Duk
Acteurs: Lee Seungig-yeon, Jae Hee, Kwon Hyuk-ho, Joo Jin-Mo e.a.

Land van Herkomst: Zuid-Korea
Jaar van uitgave:2004
Speelduur: 88 minuten
Cijfer: 9


Bin-Jip. Een film die mijn interesse al een paar jaar heeft. Helaas heb ik de kans om deze film te zien niet eerder kunnen benutten dat in het lokale filmhuis: "Hof 88". Nu ik deze film eindelijk eens gezien heb moet ik zeggen: Wat een film! Ik had niet gedacht dat een film met zo weinig tekst kan zo'n geweldige indruk maken. Deze indruk wordt ingegeven door de beelden en het marginale stukje spraak.

Het verhaal:
Tea-suk is een reclamebezorger. Alleen niet van het reguliere soort. Hij hangt de folders namelijk aan de deurkruk voor het slot. De dag nadat hij deze folders bezorgt heeft gaat hij zijn route terug en als er ergens nog een folder voor het slot hangt weet hij dat de bewoners niet thuis zijn. Vervolgens maakt hij met een geroutineerd gemak de deur open en gaat naar binnen. Eenmaal binnen doet hij alsof hij thuis is. Hij gaat heerlijk douchen, maakt gebruik van het toilet, poetst zijn tanden met hun tandenborstel en leegt de koelkast of de drankflessen. Tea-suk is natuurlijk niet helemaal slecht door zo gebruik te maken van de mensen waar hij inbreekt. Als wederdienst maakt hij kapotte zaken in huis, verzorgt de planten of saboteert een waterpistool.

Op een dag gaat hij een schijnbaar leeg huis is wat niet zo leeg blijkt te zijn. In dit huis shuilt het model Sun-hwa die onder de blauwe plekken zit. Op een gegeven moment komt haar echtgenoot binnen die haar begint te slaan. Tea-suk bedenkt zich niet en neemt een nummer 3 golclub en slaat net zo lang ballen tegen het hoot van de woedende man aan tot deze buiten westen valt. Samen met Sun-hwa vlucht hij de nacht in zonder ook maar één woord te wisselen.

Bin-jip is een zogenaamde stille film waar weinig tot niet in gesproken wordt. Tea-suk en Sun-hwa zijn degenen die zo goed als geen tekst hebben, zij maken dan ook de sterkste indruk. Deze film bewijst dat dialoog niet nodig is om een indruk achter te laten. En laat ik eerlijk wezen, wat voor een indruk! En dan moet je voorstellen dat het script voor deze film in tien dagen geschreven is. De kracht van deze film is dan ook de karakters en de beelden die Kim Ki-Duk laat zien. Een genot voor het oog en voor de liefhebber voor een ander soort film.

P.S.: Bin-jip betekent in het Koreaans leeg huis. Volgens de regisseur, Kim Ki-Duk, is iedereen een leeg huis totdat iemand hem of haar vind en warmte in haar of zijn leven brengt.