Titel: Basket Case
Auteur:Sander
Genre: Horror
Subgenre[?]:
Regisseur: Frank Hennenlotter
Acteurs: Kevin van Hentenryck, Terri Susan Smith, Beverly Bonner, Robert Vogel e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1982
Speelduur: 91 minuten
Cijfer: 6


Jee wat heb ik om deze film gelachen.

Ik kwam weer eens bij Bas van “Goodpeople”. Ik had net me bestelling (“The Texas Chainsaw Massacre 2” en “City of the Living Dead”) opgehaald. Bleef uiteraard nog even plakken om over allerlei films te praten. Toen begon Bas over Basket Case. Ik had de titel al vaker gehoord, maar was nooit geïnteresseerd geraakt in het gaan kijken van deze film. Totdat Bas een tipje van de sluier onthulde en woorden gebruikte als: “bizar, belachelijk, absurd, geniaal en lachen”. Ja, nou dacht ik dan moet ik die maar eens gaan kijken. Hij zei vervolgens: “Ach neem maar mee joh, en dan breng je hem maar terug wanneer je de andere films op komt halen.” Een dag later zat ik met een vriend voor de tv, en toen kreeg ik het idee om dan maar eens “Basket Case” te gaan kijken.

Al vrij snel na de oh zo griezelige intro. Lagen we krom en dubbel van het lachen. Want het moordende monster is namelijk de Siamese tweeling broer van Duane Bradley (Kevin van Hentenryck). En alles behalve angstaanjagend. Deze uit de kluitengewassen paddestoel met armen doet me erg aan de “ghostbusters” denken. Maar het gaat hier toch echt over een menselijke tweeling. Het duo is op 12 jarige leeftijd van elkaar operatief gescheiden, zodat Duane een normaal bestaan kon leiden. En hij niet met een gedrocht aan zijn linker zij hoefde rond te sjouwen. Maar de broers en hun oude tante (Ruth Neuman) willen niet dat ze gescheiden worden. Maar het gebeurt toch. Dan blijkt dat het gedrocht het heeft overleefd. En al snel gaat het stel Wraak nemen op alles en iedereen wat hun uit elkaar heeft gebracht.

Werkelijk waar “Basket Case” heeft naar mijn mening een verhaal, wat misschien wel één van de meest bizarre is die ik ken. Dan is het geheel nog eens met zo veel passie gebracht. Dat het een feit is dat geen van alle mensen, die aan deze productie werkten. Ook maar een klein idee had, van hoe hilarisch het hele geheel eruit zou gaan zien. Dan is de Gore in de film ook nog eens heel extreem aanwezig (Wat voor mij zeker niet minder belangrijk is). Je ziet bloed in liters vergoten worden. Maar helemaal geweldig is het plot. Ik kreeg sterk de indruk dat de maker (Frank Henenlotter o.a van Frankenhooker) aan het eind van de film zoiets had van: “Damn ik moet nog een eind bedenken”. Werkelijk waar ik vond “Basket Case” zon geweldig eind hebben dat deze film voor mij een instant klassieker is.

Ik zou zeggen, wil je lachen om een film. Met een verhaal zo bizar. Dat je de maker of geniaal of compleet gestoord vind. Kijk de film en vertel me je mening. “Basket Case” in één woord geweldig.