Titel: Antichrist
AKA Titel:
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]:
Regisseur: Lars von Trier
Acteurs: Charlotte Gainsbourg, Willem Dafoe

Land van Herkomst: Denemarken
Jaar van uitgave:2009
Speelduur: 109 minuten
Cijfer: 8

Lars von Trier staat bekend om zijn niet voor de hand liggende films. 'Antichrist' is hierop geen uitzondering. De film bevat veel mysterie en symboliek en lang niet alle achterliggende gedachten en ideëen worden uitgewerkt voor de kijker. Veel wordt overgelaten aan eigen interpretatie en de film is in veel opzichten meer een kunstwerk dan een verhaal voor het vermaak van het publiek. Naar mijn mening zijn dit juist de interessante films om te zien en Von Trier doet ook hier waar hij het best in is.

De film draait om een echtpaar dat net hun zoontje is verloren (meesterlijk gespeeld door Gainsbourg en Dafoe, die ook de enige acteurs in de hele film zijn). Hij is het raam gevallen terwijl ze sex hadden en de vrouw wordt vervolgens geplaagd door irrationele angsten en een diep schuldgevoel over de dood van haar enige kind. Als psycholoog probeert haar man haar zelf te behandelen, omdat hij van mening is dat geen enkele psycholoog haar zo goed kent als hij. In zijn missie om haar over haar angsten heen te brengen probeert hij te achterhalen waar deze het meest opspelen. Dit blijkt een huis diep in het bos te zijn, waar ze het voorgaande jaar tijd heeft doorgebracht met hun zoon terwijl zij een scriptie over gynocide schreef (gynocide is het systematisch uitmoorden van personen van een specifiek geslacht). Hij besluit samen met haar tijd door te brengen in dit huis om haar over haar angsten heen te brengen. Eenmaal daar aangekomen gebeuren er echter allerlei vreemde dingen die ervoor zorgen dat zij langzamerhand de laatste resten van haar verstand verliest.

'Antichrist' is een omstreden film, zelfs voor Von Trier. Allerlei groeperingen en mensen hebben hun afkeer geuit over het feit dat de dood van een kind en de sexuele daad samengaan. Ook de verschillende vormen van sexueel geweld en verminking is bij velen het verkeerde keelgat ingeschoten. Von Trier windt er geen doekjes om en laat alles zonder blikken of blozen zien. Volgens sommigen was het enkel zijn doel om te shockeren, maar mijns inziens is Von Trier niet zo oppervlakkig. Sterker nog, hij hoeft helemaal niet zo oppervlakkig te zijn. Hij heeft al vele malen aangetoond in staat te zijn films te maken die in al hun eenvoud verschillende lagen bevatten die je als kijker een voor een blootlegt en die veel stof tot nadenken geven. Natuurlijk is het makkelijk om te zeggen dat zulke grafische scenes enkel bedoelt zijn om te shockeren, maar dat zijn mijns inziens voornamelijk degenen die niet verder willen kijken of niet verder willen denken dan de beelden die ze voorgeschoteld krijgen. Misschien snijdt hij in hun ogen wel onderwerpen aan die het daglicht niet behoren te zien, of die zodanig taboe zijn dat men er standaard een afkeer voor heeft. Als je het mij vraagt, keren zij zich bewust af van de gruwelen waar een mens toe in staat is, de pijn die we onze geliefden aan kunnen doen en de apathie om het lijden van een ander die we tegenwoordig vertonen. Voor mij is dat de antichrist waar Von Trier hier een film over maakt. Hij en Zij (het echtpaar wordt gedurende de film nergens bij naam genoemd) representeren hier elke persoon die op deze planeet leeft en laten zien tot welke daden we potentieel in staat zijn. Vrolijk wordt je er niet van, maar het verdient respect dat hij zich waagt aan een zo controversieel onderwerp en dat hij het op zo'n grafische wijze in beeld omzet.

Het werk van Lars van Trier is alles behalve toegankelijk en stemt vaker wel dan niet tot nadenken, ook over onderwerpen waar we liever niet over willen nadenken. 'Antichrist' is niet voor hen die een lineair verhaal willen zien, niet voor hen die de donkere aspecten van de mens liever niet onder ogen zien. 'Antichrist' is voor hen die geprikkeld willen worden, die niet alles kant en klaar gepresenteerd willen krijgen. Daarnaast zijn de beelden die de film opmaken vaak ook kunstwerken op zich, kunstwerken die tezamen een abstract verhaal neerzetten over de antichrist in ons allen. Voor allen die graag stof tot nadenken krijgen en niet verknocht zijn aan alles wat “happy go lucky” is, moet ik 'Antichrist' aanraden.